بیـــاید بیایـــد به میــــــدان خـــــــرابــات مترسید متـــــرسیـــد ز حــوریان خربات شهنشاه شهنشـــــاه یکی بـزم نهاده اســت بگـــوئید بگـــوئید به رنــــدان خـــرابـات همه مست در آید در این قصر در آیـــــد که سلطان سلاطین شــــده مهمان خرابات همـــه مست و خرابید همـــه دیده پر آبیـد چو خورشید بتـــابید بر ایـــــوان خرابات همه دیده و جانند همـــه لطف و امــاننـــد همه سرو رواننــد به بستان خـــرابــــات در آئیــد در آئیــــد مترسیــد مترسیـــــــد گنهکار ببخشیـــد بـــه سلطـــان خــرابات چون آن خواجه وفا کرد همه درد دواکرد گنهکـــار رها کـــرد سلیمـــــان خـرابـات زهی امــر رهایی زهــی بزم خـــــدایــی زهی صحبت شاهی و زهی جان خرابات زهی مفخر تبریز زهی شمس شکر ریــز که بر رانذ فرس را سوی ایوان خرابـات